Wenecjanie nazywają San Servolo „wyspą szaleńców”. Odkryjmy, skąd pochodzi ten „przydomek” wyspy położonej w południowej części laguny, między basenem San Marco a Lido di Venezia.
Pierwsze źródła wspominające o San Servolo datowane są na IX wiek i mówią o istnieniu klasztoru na wyspie. W XVIII wieku wyspa i jej zabudowania zostały przekształcone w szpital wojskowy, a następnie w szpital psychiatryczny na mocy decyzji Senatu Republiki Serenissima w Wenecji. W kolejnych stuleciach, zarówno pod rządami napoleońskimi, jak i austriackimi, wyspa kontynuowała swoją funkcję szpitala psychiatrycznego.
Ta sama funkcja była kontynuowana także po zjednoczeniu Wenecji z Królestwem Włoch w 1866 roku. To właśnie Prowincja Wenecji przejęła zarządzanie tzw. zakładami dla obłąkanych, nadzorując ich różne instytucjonalne transformacje. Główne zakłady psychiatryczne regionu Wenecji – San Servolo (dla mężczyzn) i San Clemente (dla kobiet) – po przemianowaniu na szpitale psychiatryczne zostały ostatecznie zamknięte w 1978 roku na mocy ustawy Basaglia.
W jednym z budynków na wyspie utworzono Muzeum Zakładu Psychiatrycznego San Servolo, które zostało otwarte w 2006 roku. Muzeum gromadzi eksponaty związane z historią szpitala psychiatrycznego i podzielone jest na różne sekcje: laboratorium, ambulatorium, przedmioty edukacyjne, choroby i terapie, rękodzieła i twórczość pacjentów, sala anatomiczna oraz wystawa fotograficzna.
Dzięki naszym wycieczkom po wyspach Wenecji możesz odkryć tę i inne wyspy, które pozostają poza klasycznymi szlakami turystycznymi.